Anna van Rij van The Visual omhelst alle duizend versies van zichzelf: “Ik voel me als herboren”

De afgelopen vier jaar is er veel gebeurd in het leven van Anna van Rij, de frontvrouw van The Visual. Haar ongeëvenaarde, wonderschone melancholie siert al een tijdje de Nederlandse indiescene en wist tijdens tientallen gigs te betoveren. Ze bracht een EP uit, studeerde af aan het Conservatorium van Amsterdam en is een paar maanden geleden in Antwerpen gaan wonen, samen met onder andere Pitou. Ze doorbrak angstpatronen, heeft vrede gesloten met haar gender, seksualiteit, en identiteit. Ze  verplaatste alle demonen in haar hoofd naar het debuut Moments of Being. Een wonderschone, gitzwarte spiegel. “Ik heb mezelf gevonden.”

Lees Meer

Angel Bat Dawid is het orakel van Chicago: “Alle zwarte muziek is spiritueel”

Angel Bat Dawid groeide op in een streng christelijk, maar muzikaal gezin. Ze begon klarinet te spelen, maar toch belandde muziek altijd op de tweede plaats. Toen het leven haar het meest dwars zat, haalde ze haar spaargeld van de bank. Ze reisde een jaar rond als fulltime muzikant en maakte – gewoon op haar iPhone – een van de meest eigenzinnige jazzplaten van het jaar. Haar debuut The Oracle is een eerbetoon aan de stad Chicago en spiritualiteit in zwarte muziek.

Lees Meer

Welkom in Eraserland: de Strand of Oaks-plaat die er bijna niet geweest was

Jarenlang weet de ellende Timothy Showalter van Strand of Oaks te vinden. De affaire van zijn vrouw blijkt de redding van zijn huwelijk, hij heeft problemen met alcohol en verliest bijna zijn leven bij een auto-ongeluk. Altijd is muziek maken zijn overlevingsmechanisme. Maar als zijn band twee jaar terug uit elkaar valt, vindt Showalter het eigenlijk wel goed zo. De schijnbaar onuitputbare rocker staat op het punt zijn gitaar aan de wilgen te hangen. Een sms’je van een half vergeten vriend – die toevallig in My Morning Jacket zit – zorgt ervoor dat er nu toch een nieuwe plaat is.

Lees Meer

Multimens Lucky Fonz III zoekt contact met de wereld

Het is toch even schrikken, als na twee gevoelige nummers over liefdesparanoia en alledaagse onzekerheid plots een vlammende drumcomputer klinkt en gabbertrack ‘Machteloos’ losbarst, en dan even later gierende garagerock en nog wat later zelfs een evangelische ode aan Hoog Catharijne. Nee, Multimens, het zevende album van Lucky Fonz III, is geen plaat van nuances. Multimens is een schizofrene plaat die op elke track als haast weer een andere plaat klinkt en dat is precies zoals het is bedacht. Waarom zou hij anders de samenwerking aangaan met veertien(!!) verschillende producers?

Lees Meer

Door de modder en weer opstaan: het leerproces van Rotterdamse cassettekunstenaar Red Brut

Met twee cassettedecks, twee Walkmans met pitch control, een kleine mixer en een keurig uitgestalde verzameling tapes voor haar neus heeft Marijn Verbiesen onder de naam Red Brut een behoorlijk unieke niche voor zichzelf uitgegraven. Musique concrète heet het officieel, al is het benoemen ervan maar bijzaak. Zonder precies te (hoeven) weten wát ze aan het doen is, weet Verbiesen al jaren een rol van betekenis te spelen – in de muzikale avant-garde, maar net zo zeer in haar thuisstad Rotterdam, waar ze ook voor anderen shows organiseert als een van de mensen achter Herman.

Lees Meer

Scrabblen in de studio: Steve Albini is sterproducer tegen wil en dank

Of het nu om zijn punk- en noisebands Big Black en Shellac gaat, zijn werk als audio engineer voor bands als Nirvana, Sunn O))), The Breeders, PJ Harvey en Pixies of zijn visie op major labels, Steve Albini heeft zijn stempel op de underground muziekscene wel gedrukt. Zeker voor een engineer die zegt niets te doen behalve microfoons neerzetten en gear aansluiten (een ‘producer’ met een mening zou uit den boze zijn), heeft hij een waslijst aan legendarische platen op zijn naam staan. Is er dan echt níéts dat Albini doet om een band op zijn best te laten performen?

Lees Meer