This Machine Kills Portuguese Fascists: how Fado Bicha are rewriting the rules of musical tradition

João Caçador and Lila Fadista met in Lisbon through their mutual love of fado. Initially, the rigid conventions of the traditional music genre didn’t seem to match their queer identities, but, together, they found a way to make it theirs. Now, they discuss defying conservatism, representing a silent legacy and fighting back theresurgence of the extreme-right in a country on the eve of a presidential election.

Lees Meer

This Machine Kills Portuguese Fascists: hoe Fado Bicha een muzikale traditie herschrijft

João Caçador en Lila Fadista ontmoetten elkaar in Lissabon vanuit een wederzijdse liefde voor fado. Aanvankelijk lijken de strenge regels van het traditionele muziekgenre niet te passen bij hun queer zijn, maar samen vinden ze toch een manier om die traditie toe te eigenen. Met Front bespreekt het duo hoe ze conservatisme trotseren, een stille geschiedenis een stem geven en ten strijde trekken tegen de terugkeer van extreemrechts aan de vooravond van de Portugese presidentsverkiezingen.

Lees Meer

Subroutine Records jubileert: al vijftien jaar stoïcijns en bevlogen

Vijftien jaar geleden, in de nazomer van 2005, begint het avontuur voor VERA-vrijwilligers Niek Hofstetter en Koen Ter Heegde. Platenlabel Subroutine Records ziet het levenslicht met een EP van mede-Groninger en bevriend muzikant AWKWARD i. Inmiddels is het label een onmisbaar onderdeel geworden van het Nederlands alternatieve muzieklandschap. En dat terwijl beide heren er al die tijd geen cent aan hebben verdiend. “Maar ja, anders waren we gaan voetballen.”

Lees Meer

Yorkston, Thorne en Khan vinden toenadering zonder het te zoeken

Een Indiase sarangiya loopt de kleedkamer van een Schotse folkzanger in… Het is niet het begin van een slechte mop, maar wel dat van Yorkston/Thorne/Khan. Onder die naam maken James Yorkston, Jon Thorne en Suhail Khan melancholische muziek in een onwaarschijnlijk grensgebied. Hun recente album Navarasa is een – excusez le mot – unieke rondreis langs negen emoties. “Onze muziek is een verlengstuk van onze vriendschap.”

Lees Meer

Zonder wrijving geen glans: de egoïstische overwinning van Working Men’s Club

“Het moest gebeuren.” Zo simpel is de gedaanteverwisseling van Working Men’s Club voor Syd Minsky-Sargeant, het 18-jarige meesterbrein van het Britse viertal. In een mum van tijd veranderde zijn groep van een post-punkband in een elektronische machine die zich laat inspireren door house, techno en rave. Twee bandleden moesten wijken voor de koerswijziging, maar de visie van Minsky-Sargeant was heilig. Met een zinderend debuut vol industriële bangers bewijst de eigenwijze en standvastige roerganger zijn gelijk.

Lees Meer

Rauw en reflectief: Jo Jet i Maria Ribot bouwt voort op de levens van anderen

Sant Llorenç, het derde album van de Catalaanse groep Jo Jet i Maria Ribot, is een project over familie en het verstrijken van tijd. Een indrukwekkende reflectie op de emotionele erfenis van de generaties voor ons. “Ons leven zit verankerd in de levens van anderen”, vertelt Jet Serra Morales, die over zijn neefjes en nichtjes begint: “Ik zie nu hoe zij dezelfde zomer leven die ik vroeger leefde. Dat zette me aan het denken over hoe de dingen veranderen maar tegelijkertijd hetzelfde blijven.”

Lees Meer

En toonde hem alle koninkrijken: in gesprek met billy woods (Armand Hammer)

Armand Hammer is de naam van één man (Armand Hammer, 1898 – 1990) en een hiphopduo uit New York, bestaande uit rappers billy woods en E L U C I D. Vanaf debuut Race Music tot meest recente plaat Shrines vertikt billy woods volledig tevoorschijn te komen. Op de plaathoes van Race Music is woods de man-met-krant en gaat hij verder op in de achtergrond. E L U C I D is de meer zichtbare helft, al gedijt ook hij goed in het ondergrondse.

Lees Meer

Het filmische universum van The Koreatown Oddity

“Verhalen in hiphop zijn heel vaak hetzelfde, maar zoiets als dit had ik nog nooit eerder gehoord.” Dominique Purdy zegt het zelf: er zijn maar weinig rapalbums zoals zijn autobiografische epos Little Dominiques Nosebleed. Tot in de kleinste details vertelt de 36-jarige rapper over zijn tumultueuze kindertijd in de wijk waar hij zich naar vernoemde, Koreatown, L.A., met als narratief middelpunt een trauma dat al op de hoes uiteen wordt gezet: “When I was a little kid, I was in two serious car accidents that would change the rest of my life.”

Lees Meer

Loraine James teert op het gevoelsmatige

Op haar bewierookte album For You And I bekijkt de Britse producer Loraine James het verleden door de lens van het heden. De hoes somt die gedachte doeltreffend op: James houdt een foto uit 2006 naast naast het huidige straatbeeld van Enfield, een wijk in het noorden van Londen. Op de foto staan vier flatgebouwen, maar voor haar neus staan er nog drie. De gele flat, waar James zelf in opgegroeide, is compleet verdwenen. Ook opvallend: de oude foto is kleurrijk, de buitenlucht asgrauw.

Lees Meer