Het wij-gevoel van The Fire Harvest: klootviolen met sudderende ijver

Bands die het decennialang met elkaar uithouden hebben vaak de behoefte zichzelf te vernieuwen, al is het maar om die verraderlijke sleur te mijden. The Fire Harvest is dus niet zo’n band. Met derde langspeler Open Water volgt het Utrechtse gezelschap ongekunsteld het getij: slowcore en altcountry, dreigend en sudderend in de beklemmende leegte. Je bent geneigd te zeggen dat niet veel Nederlands bands schatplichtig zijn aan artiesten als Songs:Ohia, Codeine en Low. Maar dan heb je het mis: in Utrecht alleen al zijn er aardig wat zielsverwanten actief binnen dit stramien, samen met The Fire Harvest onderdeel van een hechte, volhardende scene.

Lees Meer

Weyes Blood over het klimaatverhaal achter Titanic: “We moeten onszelf nederiger opstellen”

Eind 2011, op het hoogtepunt van de Occupy-beweging, was ze erbij, en bij tijden en wijlen sluit ze zich nog altijd aan bij ocean clean-ups aan de Californische kust, maar het leven als klimaatactivist heeft Natalie Mering de afgelopen jaren steeds meer ingeruild voor het muzikantenbestaan, onder de noemer Weyes Blood. Dat verantwoordelijkheidsgevoel is echter gebleven – en klinkt misschien wel luider dan ooit op Titanic Rising. 

Lees Meer

Anna van Rij van The Visual omhelst alle duizend versies van zichzelf: “Ik voel me als herboren”

De afgelopen vier jaar is er veel gebeurd in het leven van Anna van Rij, de frontvrouw van The Visual. Haar ongeëvenaarde, wonderschone melancholie siert al een tijdje de Nederlandse indiescene en wist tijdens tientallen gigs te betoveren. Ze bracht een EP uit, studeerde af aan het Conservatorium van Amsterdam en is een paar maanden geleden in Antwerpen gaan wonen, samen met onder andere Pitou. Ze doorbrak angstpatronen, heeft vrede gesloten met haar gender, seksualiteit, en identiteit. Ze  verplaatste alle demonen in haar hoofd naar het debuut Moments of Being. Een wonderschone, gitzwarte spiegel. “Ik heb mezelf gevonden.”

Lees Meer

Angel Bat Dawid is het orakel van Chicago: “Alle zwarte muziek is spiritueel”

Angel Bat Dawid groeide op in een streng christelijk, maar muzikaal gezin. Ze begon klarinet te spelen, maar toch belandde muziek altijd op de tweede plaats. Toen het leven haar het meest dwars zat, haalde ze haar spaargeld van de bank. Ze reisde een jaar rond als fulltime muzikant en maakte – gewoon op haar iPhone – een van de meest eigenzinnige jazzplaten van het jaar. Haar debuut The Oracle is een eerbetoon aan de stad Chicago en spiritualiteit in zwarte muziek.

Lees Meer

Welkom in Eraserland: de Strand of Oaks-plaat die er bijna niet geweest was

Jarenlang weet de ellende Timothy Showalter van Strand of Oaks te vinden. De affaire van zijn vrouw blijkt de redding van zijn huwelijk, hij heeft problemen met alcohol en verliest bijna zijn leven bij een auto-ongeluk. Altijd is muziek maken zijn overlevingsmechanisme. Maar als zijn band twee jaar terug uit elkaar valt, vindt Showalter het eigenlijk wel goed zo. De schijnbaar onuitputbare rocker staat op het punt zijn gitaar aan de wilgen te hangen. Een sms’je van een half vergeten vriend – die toevallig in My Morning Jacket zit – zorgt ervoor dat er nu toch een nieuwe plaat is.

Lees Meer

Multimens Lucky Fonz III zoekt contact met de wereld

Het is toch even schrikken, als na twee gevoelige nummers over liefdesparanoia en alledaagse onzekerheid plots een vlammende drumcomputer klinkt en gabbertrack ‘Machteloos’ losbarst, en dan even later gierende garagerock en nog wat later zelfs een evangelische ode aan Hoog Catharijne. Nee, Multimens, het zevende album van Lucky Fonz III, is geen plaat van nuances. Multimens is een schizofrene plaat die op elke track als haast weer een andere plaat klinkt en dat is precies zoals het is bedacht. Waarom zou hij anders de samenwerking aangaan met veertien(!!) verschillende producers?

Lees Meer